Έχετε γράψει για αναγνώστες. Τώρα πρέπει να γράψετε και για μηχανές

Εισαγωγή

Πέρασες χρόνια μαθαίνοντας πώς να γράφεις για τους ανθρώπους. Σύντομες προτάσεις. Ενεργητική φωνή. Ένα «άγκιστρο» στην πρώτη παράγραφο. Ξέρεις τους κανόνες.

Όμως, υπάρχει ένα νέο κοινό που διαβάζει το περιεχόμενό σας – και δεν ενδιαφέρεται για το «άγκιστρό» σας.

Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης – ChatGPT, Perplexity, Google’s AI Overviews και άλλα – επεξεργάζονται και συνοψίζουν πλέον περιεχόμενο του διαδικτύου σε τεράστια κλίμακα. Όταν κάποιος υποβάλλει σε ένα από αυτά τα εργαλεία μια ερώτηση σχετικά με τον κλάδο σας, αυτό αντλεί πληροφορίες από σελίδες που μπορεί να αναλύσει, να εξαγάγει και να παραθέσει με σιγουριά. Το ερώτημα είναι: είναι η δική σας μία από αυτές;

Το απογοητευτικό είναι ότι ένα κείμενο που είναι εξαιρετικό για τους ανθρώπους μπορεί να είναι σχεδόν αδύνατο να διαβαστεί από τις μηχανές. Όχι επειδή το περιεχόμενο είναι κακό, αλλά επειδή η δομή του καθιστά δύσκολη την εξαγωγή του νοήματος.

Δείτε πώς φαίνεται αυτό στην πράξη και τι μπορείτε να κάνετε για να το αντιμετωπίσετε.

Το πρόβλημα δεν είναι αυτό που λέτε. Είναι ο τρόπος που το λέτε.

Όταν ένα γλωσσικό μοντέλο διαβάζει μια σελίδα, δεν αντιλαμβάνεται το περιεχόμενό σας με τον ίδιο τρόπο που το αντιλαμβάνεται ένας άνθρωπος. Δεν επωφελείται από το πλαίσιο που δημιουργείται μέσα από τις παραγράφους. Δεν αντιλαμβάνεται το υπονοούμενο νόημα. Εξάγει - αντλώντας μεμονωμένες προτάσεις ή τμήματα και χρησιμοποιώντας τα για να κατασκευάσει μια απάντηση.

Αυτό αλλάζει το νόημα του «καλού γραψίματος».

Εξετάστε αυτές τις δύο εκδοχές της ίδιας πρότασης:

Έκδοση Α: «Η λύση μας βοηθά τις ομάδες να παραμένουν συντονισμένες και να κάνουν περισσότερα.»

Έκδοση Β: «Το λογισμικό διαχείρισης έργων της Acme μειώνει την κακή επικοινωνία μεταξύ των ομάδων, συγκεντρώνοντας την παρακολούθηση των εργασιών σε ένα ενιαίο ταμπλό.»

Η έκδοση Α ακούγεται πιο ζεστή. Η έκδοση Β ακούγεται πιο εταιρική.

Όμως, η έκδοση Β είναι αυτή που θα αναφέρει η τεχνητή νοημοσύνη. Αναφέρει το όνομα της εταιρείας, προσδιορίζει τη λειτουργία του προϊόντος και εντοπίζει το πρόβλημα που επιλύει – όλα σε μία πρόταση που μπορεί να σταθεί από μόνη της. Η έκδοση Α, εκτός πλαισίου, δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα.

Γράφοντας για εξαγωγή: Ένα απλό πλαίσιο

Δεν χρειάζεται να ξαναγράψετε ολόκληρο τον ιστότοπό σας. Πρέπει να σκεφτείτε κάθε σημαντικό κομμάτι περιεχομένου με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο.

Το βασικό ερώτημα είναι: αν κάποιος έβγαζε αυτή την παράγραφο από το πλαίσιο, θα εξακολουθούσε να επικοινωνεί κάτι σαφές και συγκεκριμένο;

Ακολουθεί ένας πρακτικός τρόπος για να εφαρμόσετε αυτό το τεστ:

1. Ονομάστε τις οντότητες σας ρητά. Μην γράφετε «η πλατφόρμα μας» - γράψτε το όνομα της πλατφόρμας. Μην γράφετε «αυτή η προσέγγιση» - πείτε ποια είναι η προσέγγιση. Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δημιουργούν νόημα από ονομασμένες οντότητες. Οι αντωνυμίες και οι γενικές αναφορές δεν τους δίνουν τίποτα να κρατήσουν.

2. Ορίστε πριν προσδιορίσετε. Ξεκινήστε με τα γεγονότα και μετά προσθέστε λεπτομέρειες. «Το ποσοστό εγκατάλειψης μειώθηκε κατά 40% μετά την αναδιάρθρωση της πλοήγησης» είναι εξαγώγιμο. «Αφού έγιναν κάποιες αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι χρήστες περιηγούνταν στον ιστότοπο, η αφοσίωση βελτιώθηκε σημαντικά» δεν είναι.

3. Κάντε κάθε ενότητα να απαντά σε μία ερώτηση. Το καλύτερο περιεχόμενο για ανάκτηση από την τεχνητή νοημοσύνη οργανώνεται γύρω από διακριτές ερωτήσεις: Τι είναι αυτό; Για ποιον προορίζεται; Ποιο πρόβλημα επιλύει; Πώς λειτουργεί; Κάθε ενότητα πρέπει να μπορεί να απαντά στην ερώτησή της ανεξάρτητα.

4. Αποφύγετε το ασαφές πλαίσιο. Μια πρόταση που ξεκινά με «Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα...» ή «Με βάση τα παραπάνω...» χάνει το νόημά της όταν εξάγεται. Επαναλάβετε ό,τι είναι απαραίτητο. Η επανάληψη που φαίνεται περιττή σε έναν ανθρώπινο αναγνώστη είναι στην πραγματικότητα χρήσιμη για μια μηχανή.

Το δομικό επίπεδο κάτω από το κείμενο

Ακόμη και το τέλεια γραμμένο περιεχόμενο μπορεί να μην κατανοηθεί από τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης αν η δομή που βρίσκεται από κάτω δεν υποστηρίζει την αναγνωσιμότητα από μηχανές.

Εδώ τα πράγματα ξεπερνούν το στυλ γραφής και εισέρχονται σε ένα τεχνικό επίπεδο που οι περισσότεροι δημιουργοί περιεχομένου δεν είχαν σκεφτεί πριν.

Μερικά πράγματα που έχουν σημασία εδώ:

• Σήμανση σχήματος (Schema markup) - δομημένα δεδομένα που ενημερώνουν τα συστήματα αναζήτησης με τεχνητή νοημοσύνη όχι μόνο για το τι υπάρχει στη σελίδα σας, αλλά και για το είδος του περιεχομένου. Για πλατφόρμες όπως τα AI Overviews της Google, το σχήμα έχει μια καλά τεκμηριωμένη επίδραση στον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύεται και εμφανίζεται το περιεχόμενο. Για τα LLM όπως το ChatGPT και το Perplexity, η σχέση είναι λιγότερο άμεση - αλλά η σαφής δομή και τα σημασιολογικά σήματα εξακολουθούν να καθιστούν το περιεχόμενό σας ευκολότερο στην επεξεργασία και στην ακριβή αναπαράσταση.

• Ιεραρχία επικεφαλίδων - σαφείς, περιγραφικές επικεφαλίδες (H1, H2, H3) παρέχουν στα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης έναν χάρτη του περιεχομένου σας. Ασαφείς επικεφαλίδες όπως «Περισσότερες πληροφορίες» ή «Το επόμενο βήμα» δεν μεταδίδουν τίποτα χρήσιμο.

• llms.txt - μια προτεινόμενη σύμβαση (δεν αποτελεί ακόμη επίσημο πρότυπο), παρόμοια σε έννοια με το robots.txt, που παρέχει στους ανιχνευτές τεχνητής νοημοσύνης ρητές οδηγίες σχετικά με τη δομή του ιστότοπού σας και το τι επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουν. Εισήχθη από τον ερευνητή Jeremy Howard και έχει υιοθετηθεί από αρκετούς σημαντικούς ανιχνευτές τεχνητής νοημοσύνης - ωστόσο, η υιοθέτησή του παραμένει άνιση, και πολλοί ιστότοποι που διαθέτουν το αρχείο δεν έχουν επαληθεύσει ότι διαβάζεται σωστά.

Εργαλεία που έχουν δημιουργηθεί ειδικά για αυτό το επίπεδο - όπως το εργαλείο ορατότητας AI Geordy - υπάρχουν ακριβώς επειδή αυτό δεν είναι κάτι που οι περισσότερες ομάδες περιεχομένου μπορούν να διαχειριστούν χειροκίνητα. Το Geordy δημιουργεί αυτόματα τις δομημένες μορφές που χρησιμοποιούν τα συστήματα AI για να κατανοήσουν και να αναφέρουν το περιεχόμενό σας: schema, llms.txt, YAML, Markdown και άλλα, τα οποία παρέχονται από τον δικό σας τομέα χωρίς να επηρεάζουν τον υπάρχοντα ιστότοπό σας.

Πώς φαίνεται αυτό στην πράξη

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα από τον πραγματικό κόσμο. Ας υποθέσουμε ότι διευθύνετε μια μικρή λογιστική εταιρεία και έχετε γράψει μια εμπεριστατωμένη σελίδα με εξηγήσεις σχετικά με την τριμηνιαία υποβολή φορολογικών δηλώσεων για ελεύθερους επαγγελματίες.

Αυτή τη στιγμή, όταν κάποιος ρωτά το ChatGPT «πότε πρέπει οι ελεύθεροι επαγγελματίες να υποβάλλουν τριμηνιαίες φορολογικές δηλώσεις», η σελίδα σας ενδέχεται να μην περιλαμβάνεται μεταξύ αυτών που αναφέρονται – ακόμα και αν είναι καλογραμμένη και έχει καλή κατάταξη στο Google. Μερικοί συνηθισμένοι λόγοι:

• Οι βασικές πληροφορίες σας είναι ενσωματωμένες σε συνεχή κείμενο που είναι δύσκολο να εξαχθεί εκτός πλαισίου.

• Χωρίς μια σαφώς δομημένη ενότητα Συχνές Ερωτήσεις, είναι πιο δύσκολο για τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης να προσδιορίσουν ποιο τμήμα της σελίδας σας απαντά άμεσα σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.

• Το όνομα της εταιρείας σας και οι συγκεκριμένες υπηρεσίες σας δεν συνδέονται σαφώς με τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται.

Η λύση δεν είναι να ξαναγράψετε ολόκληρη τη σελίδα. Είναι να προσθέσετε μια σαφώς δομημένη ενότητα Συχνές Ερωτήσεις με ρητή σήμανση σχήματος, φροντίζοντας το όνομα της εταιρείας σας να εμφανίζεται κοντά σε κάθε βασική δήλωση και διασφαλίζοντας ότι οι επικεφαλίδες σας βασίζονται σε ερωτήσεις και όχι σε θέματα.

Το «Προθεσμίες υποβολής τριμηνιαίων φορολογικών δηλώσεων» γίνεται «Πότε είναι οι προθεσμίες υποβολής τριμηνιαίων φορολογικών δηλώσεων για τους ελεύθερους επαγγελματίες;». Ίδιες πληροφορίες. Πολύ πιο εύκολα εξάγσιμες.

Το κοινό έχει διευρυνθεί – το ίδιο πρέπει να κάνει και το γράψιμό σας

Δεν πρόκειται για το να εγκαταλείψετε όλα όσα κάνουν το περιεχόμενο ευανάγνωστο για τους ανθρώπους. Το καλό γράψιμο παραμένει καλό γράψιμο.

Όμως, ο ορισμός του «καλού» έχει διευρυνθεί. Το περιεχόμενο που λειτουργεί σήμερα πρέπει να εξυπηρετεί δύο είδη κοινού: το άτομο που διαβάζει τη σελίδα σας και το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να αναφερθεί στη σελίδα σας σε μια απάντηση που λαμβάνει κάποιος άλλος – χωρίς να έχει επισκεφτεί ποτέ τον ιστότοπό σας.

Αυτό το δεύτερο κοινό έχει διαφορετικές ανάγκες. Δεν μπορεί να συνάγει συμπεράσματα. Δεν μπορεί να κατανοήσει το πλαίσιο. Εξάγει και αναπαριστά.

Γράψτε και για τα δύο. Δομήστε και για τα δύο. Και βεβαιωθείτε ότι το τεχνικό επίπεδο κάτω από το περιεχόμενό σας υποστηρίζει πραγματικά αυτό που προσπαθείτε να επικοινωνήσετε – γιατί αυτή τη στιγμή, για τους περισσότερους ιστότοπους, δεν το κάνει.

Αυτό είναι ένα κενό που αξίζει να καλυφθεί.