Εισαγωγή
Όταν ένας καθηγητής αναθέτει μια έκθεση, η πραγματική δουλειά αρχίζει αφού οι μαθητές την παραδώσουν. Μια τάξη τριάντα μαθητών που γράφουν 800 λέξεις ο καθένας παράγει περίπου 24.000 λέξεις προς ανάγνωση, και οι περισσότεροι καθηγητές έχουν αρκετές τάξεις. Κάθε εργασία απαιτεί προσεκτική ανάγνωση, βαθμολογία για κάθε μέρος της κλίμακας αξιολόγησης και σχόλια που να έχουν νόημα για τον μαθητή που τη συνέταξε. Αυτή η διαδικασία συχνά διαρκεί μια εβδομάδα, κάθε βράδυ, και μέχρι να επιστραφούν οι εργασίες, οι μαθητές έχουν ήδη προχωρήσει στο επόμενο θέμα. Το κόστος δεν είναι μόνο ο χρόνος του καθηγητή. Είναι επίσης η χαμένη ευκαιρία για τους μαθητές να μάθουν από την ανατροφοδότηση, ενώ η εργασία είναι ακόμα φρέσκια στη μνήμη τους.
Γιατί ο φόρτος εργασίας καθορίζει τις εργασίες που ανατίθενται
Οι εκπαιδευτικοί είναι πρακτικοί άνθρωποι, και ο βαρύς φόρτος βαθμολόγησης αλλάζει σιωπηλά τον τρόπο με τον οποίο διδάσκεται η γραφή. Πολλοί εκπαιδευτικοί παραδέχονται ότι αναθέτουν λιγότερες εκτενείς εκθέσεις από ό,τι θα ήθελαν, απλώς και μόνο επειδή δεν μπορούν να βαθμολογήσουν περισσότερες χωρίς να χάσουν τα σαββατοκύριακά τους. Τα προσχέδια παραλείπονται, οι δοκιμαστικές εκθέσεις μένουν χωρίς βαθμολογία και η ανατροφοδότηση γίνεται πιο σύντομη καθώς ο σωρός μεγαλώνει. Τίποτα από αυτά δεν αντανακλά έλλειψη ενδιαφέροντος. Αντανακλά τα όρια του χρόνου ενός ατόμου. Κάθε εργαλείο που ανακουφίζει αυτή την πίεση έχει άμεση επίδραση στο πόση γραφή κάνουν πραγματικά οι μαθητές, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η υποστήριξη στη βαθμολόγηση έχει γίνει ένα τόσο συνηθισμένο θέμα στις αίθουσες καθηγητών.
Τι αναλαμβάνει ένας βαθμολογητής τεχνητής νοημοσύνης από τον φόρτο εργασίας ενός εκπαιδευτικού
Ένας βαθμολογητής τεχνητής νοημοσύνης αναλαμβάνει το πιο χρονοβόρο μέρος της βαθμολόγησης: την λεπτομερή πρώτη ανάγνωση. Διαβάζει κάθε έκθεση ολόκληρη, τη συγκρίνει με την κλίμακα αξιολόγησης του καθηγητή και συντάσσει μια βαθμολογία και γραπτά σχόλια για κάθε κριτήριο. Στη συνέχεια, ο καθηγητής εξετάζει αυτό το προσχέδιο, προσαρμόζει οτιδήποτε δεν ταιριάζει με την κρίση του και κοινοποιεί την τελική έκδοση στον μαθητή. Με άλλα λόγια, το εργαλείο αναλαμβάνει την ανάγνωση και τον πρώτο γύρο της σύνταξης σημειώσεων, ενώ ο καθηγητής διατηρεί την ευθύνη για κάθε απόφαση που φτάνει στον μαθητή. Η διαφορά είναι ότι ο καθηγητής ξεκινά από οργανωμένη ανατροφοδότηση και όχι από μια κενή σελίδα.
Μια εβδομάδα βαθμολόγησης πριν και μετά
Ο ευκολότερος τρόπος να φανταστεί κανείς την αλλαγή είναι να συγκρίνει δύο εκδοχές της ίδιας εβδομάδας. Χωρίς υποστήριξη, ένας καθηγητής μπορεί να αφιερώσει τη Δευτέρα και την Τρίτη στην ανάγνωση, την Τετάρτη και την Πέμπτη στη σύνταξη σχολίων και την Παρασκευή στην προσπάθεια να καλύψει το χαμένο έδαφος, με αποτελέσματα που επιστρέφονται καθυστερημένα. Με την πρώτη ανάγνωση να γίνεται αυτόματα, η Δευτέρα μπορεί να αφιερωθεί στην ανασκόπηση έτοιμων σχολίων, η Τρίτη στην προσαρμογή των βαθμολογιών και η Τετάρτη στην επιστροφή των εργασιών. Το υπόλοιπο της εβδομάδας απελευθερώνεται για συναντήσεις συζήτησης και χρόνο αναθεώρησης. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα διαφέρει για κάθε καθηγητή, αλλά η μετάβαση από την ανάγνωση στην ανασκόπηση είναι το σημείο όπου κερδίζεται χρόνος.
Διαμόρφωση της κλίμακας αξιολόγησης πριν από την πρώτη παρτίδα
Το εργαλείο μπορεί να ακολουθήσει μόνο τα κριτήρια που του δίνονται, οπότε η κλίμακα αξιολόγησης αξίζει λίγα λεπτά προσοχής πριν από την πρώτη παρτίδα εκθέσεων. Τα σαφή κριτήρια, που περιγράφονται με απλή γλώσσα για κάθε επίπεδο απόδοσης, οδηγούν σε σαφή σχόλια. Ασαφείς φράσεις όπως «καλή ανάλυση» παράγουν εξίσου ασαφή σχόλια. Οι εκπαιδευτικοί που διαθέτουν ήδη κριτήρια αξιολόγησης για μια εργασία μπορούν συνήθως να τα χρησιμοποιήσουν ως έχουν, ίσως βελτιώνοντας μία ή δύο περιγραφές. Όσοι ξεκινούν από το μηδέν μπορούν να προσαρμόσουν ένα έτοιμο κριτήριο αξιολόγησης για τον συγκεκριμένο τύπο έκθεσης ή να δημιουργήσουν ένα από μια σύντομη περιγραφή της εργασίας, και στη συνέχεια να το επεξεργαστούν ώστε να ταιριάζει με όσα διδάχθηκαν στην τάξη.
Επανεξέταση της ανατροφοδότησης αντί για σύνταξή της από το μηδέν
Το στάδιο της αναθεώρησης είναι εκεί όπου η εμπειρογνωμοσύνη του εκπαιδευτικού έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Αντί να διαβάζει κάθε έκθεση χωρίς προετοιμασία, ο εκπαιδευτικός τη διαβάζει παράλληλα με τα προσχέδια των σχολίων, ελέγχοντας αν κάθε βαθμολογία και κάθε σχόλιο στέκει. Τα σχόλια που είναι ακριβή μπορούν να παραμείνουν ως έχουν. Τα σχόλια που παρερμηνεύουν το νόημα του μαθητή μπορούν να τροποποιηθούν ή να αφαιρεθούν σε δευτερόλεπτα. Οι εκπαιδευτικοί συχνά διαπιστώνουν ότι αυτός ο τρόπος αξιολόγησης είναι λιγότερο κουραστικός από το να γράφουν κάθε σχόλιο από το μηδέν, επειδή η δομή υπάρχει ήδη και μπορούν να επικεντρωθούν στα σημεία που πραγματικά απαιτούν επαγγελματική κρίση.
Πού οδηγεί ακόμα η κρίση του καθηγητή
Υπάρχουν πτυχές της βαθμολόγησης που κανένα εργαλείο δεν πρέπει να αναλάβει, και είναι χρήσιμο να είναι σαφείς από την αρχή:
- Ο καθορισμός του τελικού βαθμού για κάθε εργασία, ειδικά στις οριακές περιπτώσεις
- Η αναγνώριση της προόδου ενός μαθητή κατά τη διάρκεια του εξαμήνου και η επιβράβευση της πραγματικής βελτίωσης
- Κατανόηση του πότε μια ασυνήθιστη επιλογή είναι σκόπιμη και αποτελεσματική και όχι λάθος
- Λήψη υπόψη των ατομικών μαθησιακών αναγκών και περιστάσεων
- Η διεξαγωγή συνομιλίας παρακολούθησης με έναν φοιτητή σχετικά με τη γραφή του
Συνέπεια από την πρώτη εργασία μέχρι την τελευταία
Ακόμη και οι έμπειροι καθηγητές βαθμολογούν την τριακοστή έκθεση λίγο διαφορετικά από την πρώτη. Η κόπωση, η σειρά των εργασιών και η ποιότητα της έκθεσης που προηγήθηκε μπορούν να επηρεάσουν την βαθμολογία προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Η εφαρμογή της ίδιας κλίμακας αξιολόγησης με τον ίδιο τρόπο σε κάθε έκθεση μειώνει αυτή την απόκλιση. Η αξιολόγηση του καθηγητή γίνεται τότε ένας έλεγχος δικαιοσύνης και όχι μια νέα κρίση κάθε φορά, γεγονός που καθιστά ευκολότερο να διακριθούν οι πραγματικές διαφορές μεταξύ των μαθητών. Για τα τμήματα που χρησιμοποιούν κοινές αξιολογήσεις, αυτή η συνέπεια βοηθά επίσης τους διαφορετικούς καθηγητές να καταλήγουν σε παρόμοιες βαθμολογίες για παρόμοιες εργασίες.
Επαναφορά των προσχεδίων και των δοκιμαστικών εκθέσεων στο πρόγραμμα
Μόλις μειωθεί ο φόρτος βαθμολόγησης, η συγγραφή χωρίς υψηλό διακύβευμα γίνεται και πάλι εφικτή. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να συλλέγουν πρόχειρα σχέδια και να παρέχουν ανατροφοδότηση πριν από την τελική προθεσμία, ώστε οι μαθητές να αναθεωρούν με σαφή καθοδήγηση αντί να μαντεύουν. Τα χρονομετρημένα δοκίμια εξάσκησης, τα οποία συχνά δεν βαθμολογούνται, μπορούν να λάβουν σχόλια σε επίπεδο κριτηρίων που βοηθούν τους μαθητές να δουν την πρόοδό τους. Εδώ είναι που η βαθμολόγηση με τεχνητή νοημοσύνη έχει μερικές από τις μεγαλύτερες επιδράσεις της στη μάθηση, επειδή η γραφή βελτιώνεται μέσω επαναλαμβανόμενων κύκλων προσπάθειας, λήψης ανατροφοδότησης και νέας προσπάθειας, και αυτοί οι κύκλοι εξαρτώνται από την ταχεία παροχή ανατροφοδότησης.
Ξεκινώντας με μία τάξη και μία εργασία
Ο πιο ομαλός τρόπος για να εισαγάγετε τη βαθμολόγηση με τεχνητή νοημοσύνη είναι να ξεκινήσετε σε μικρή κλίμακα. Μια απλή δοκιμή συνήθως έχει την εξής μορφή:
- Επιλέξτε ένα μάθημα και μια επικείμενη εργασία
- Φορτώστε την κλίμακα αξιολόγησης που χρησιμοποιείτε ήδη, διευκρινίζοντας τυχόν ασαφείς περιγραφές επιπέδων
- Βαθμολογήστε πρώτα εσείς οι ίδιοι μερικές εργασίες και, στη συνέχεια, επεξεργαστείτε τις ίδιες εργασίες μέσω του εργαλείου
- Συγκρίνετε τις βαθμολογίες και τα σχόλιά σας με την πρόχειρη ανατροφοδότηση
- Σημειώστε τα σημεία στα οποία συμφωνείτε, εκείνα στα οποία διαφωνείτε και πόση διόρθωση χρειάστηκε
Οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να το δοκιμάσουν μπορούν να ξεκινήσουν από το clasa.ai, το οποίο βαθμολογεί τις εκθέσεις με βάση μια επιλεγμένη κλίμακα αξιολόγησης και παρέχει επιστροφή πληροφοριών που μπορεί να επεξεργαστεί ο μαθητής για κάθε κριτήριο. Μετά από μία ή δύο εργασίες, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί έχουν μια σαφή εικόνα για το πού το εργαλείο εξοικονομεί χρόνο και πόση αναθ εώρηση χρειάζονται οι δικές τους τάξεις.
Ζητήματα ακρίβειας και δικαιοσύνης
Οι εκπαιδευτικοί ρωτούν, δικαίως, αν μπορούν να εμπιστευτούν την αυτοματοποιημένη ανατροφοδότηση. Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι πρέπει να ελέγχεται, όχι να θεωρείται δεδομένη. Η ακρίβεια εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα της κλίμακας αξιολόγησης και τη σαφήνεια της εργασίας, και τα αποτελέσματα βελτιώνονται όταν και τα δύο είναι καλά καθορισμένα. Η αναθεώρηση κάθε έκθεσης πριν από τη δημοσίευσή της προστατεύει τους μαθητές από λάθη, ενώ η τήρηση σημειώσεων σχετικά με τα σημεία στα οποία το εργαλείο τείνει να συμφωνεί ή να διαφωνεί με την κρίση σας σας βοηθά να αποφασίσετε πόσο λεπτομερώς θα πρέπει να αναθεωρείτε στο μέλλον. Χρησιμοποιούμενη με αυτόν τον τρόπο, η βαθμολόγηση μέσω τεχνητής νοημοσύνης υποστηρίζει τη δικαιοσύνη, εφαρμόζοντας τα κριτήρια ομοιόμορφα, ενώ ο εκπαιδευτικός προστατεύει από λάθη.
Διαχείριση εργασιών που έχουν συνταχθεί από τεχνητή νοημοσύνη
Τα ίδια εργαλεία που βοηθούν τους εκπαιδευτικούς στη βαθμολόγηση συχνά ερωτώνται για το αντίθετο πρόβλημα: μαθητές που χρησιμοποιούν chatbots για να γράψουν τις εκθέσεις τους. Πολλά προγράμματα βαθμολόγησης περιλαμβάνουν έλεγχο συγγραφής με τεχνητή νοημοσύνη που επισημαίνει αποσπάσματα που φαίνονται να έχουν δημιουργηθεί από μηχανή. Αυτό μπορεί να αποτελεί χρήσιμο σήμα, αλλά δεν αποτελεί απόδειξη. Η τυπική ή στερεότυπη γραφή μπορεί μερικές φορές να επισημανθεί κατά λάθος, οπότε ένα επισημασμένο απόσπασμα αντιμετωπίζεται καλύτερα ως λόγος για να συζητήσετε με τον μαθητή, να ζητήσετε προηγούμενα προσχέδια ή να συγκρίνετε την εργασία με κείμενα που ολοκληρώθηκαν στην τάξη, παρά ως λόγος για αυτόματη ποινή.
Εξηγώντας τη διαδικασία στους μαθητές και τις οικογένειες
Η διαφάνεια βοηθά όλους να αποδεχτούν μια νέα προσέγγιση. Οι μαθητές πρέπει να γνωρίζουν ότι ένα εργαλείο συντάσσει την πρώτη εκδοχή της ανατροφοδότησης, ότι ο δάσκαλός τους εξετάζει κάθε αποτέλεσμα και ότι ο τελικός βαθμός παραμένει απόφαση του δασκάλου. Οι οικογένειες τείνουν να ανταποκρίνονται θετικά όταν διαπιστώνουν ότι η αλλαγή σημαίνει ταχύτερη και πιο λεπτομερή ανατροφοδότηση και όχι μειωμένη συμμετοχή του δασκάλου. Ένα δείγμα έκθεσης ανατροφοδότησης που κοινοποιείται σε ενημερωτικό δελτίο ή σε συνάντηση γονέων συνήθως απαντά στις περισσότερες ερωτήσεις πριν ακόμη τεθούν και δείχνει ακριβώς τι θα λάβουν οι μαθητές.
Τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί με τον χρόνο που κερδίζουν
Η αξία ενός συστήματος βαθμολόγησης με τεχνητή νοημοσύνη (AI) γίνεται εμφανής σε ό,τι συμβαίνει μετά την ολοκλήρωση της βαθμολόγησης. Ορισμένοι καθηγητές χρησιμοποιούν τις ώρες που εξοικονομούν για ατομικές συναντήσεις σχετικά με τη συγγραφή, όπου μια συζήτηση πέντε λεπτών μπορεί να προσφέρει περισσότερα από μια σελίδα σχολίων. Άλλοι προσθέτουν ένα επιπλέον στάδιο προσχεδίου σε σημαντικές εργασίες ή διοργανώνουν συνεδρίες αξιολόγησης από ομοτίμους χρησιμοποιώντας την ίδια κλίμακα αξιολόγησης. Κάποιοι απλώς ανακτούν τα βράδια και τα Σαββατοκύριακά τους, κάτι που έχει σημασία για τη μακροπρόθεσμη παραμονή τους στο επάγγελμα. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος μετατοπίζεται από την επαναλαμβανόμενη ανάγνωση προς τα τμήματα της διδασκαλίας που εξαρτώνται από την ανθρώπινη σχέση με τους μαθητές.

