Πώς να επιλέξετε έναν συνεργάτη για τον εκσυγχρονισμό των εφαρμογών

Εισαγωγή

Πώς να επιλέξετε έναν συνεργάτη για τον εκσυγχρονισμό των επιχειρηματικών εφαρμογών, ώστε να είστε έτοιμοι για το cloud, τα δεδομένα και την τεχνητή νοημοσύνη

Ο εκσυγχρονισμός των επιχειρήσεων δεν χρειάζεται να ξεκινά με πλήρη αναδιαμόρφωση του κώδικα. Η πιο αποτελεσματική προσέγγιση συνήθως συνίσταται στον εκσυγχρονισμό των εφαρμογών, των δεδομένων και της υποδομής σε ελεγχόμενα στάδια, στη διατήρηση της λειτουργίας των κρίσιμων διαδικασιών και στη δημιουργία μιας βάσης που μπορεί να υποστηρίξει υπηρεσίες εγγενείς στο cloud και μελλοντικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης.

Μια σταδιακή πορεία εκσυγχρονισμού συνδέει την αρχιτεκτονική των εφαρμογών, τα εταιρικά δεδομένα και την ετοιμότητα για την τεχνητή νοημοσύνη.

Γιατί η ετοιμότητα για το cloud, τα δεδομένα και την τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ένα ενιαίο πρόβλημα εκσυγχρονισμού

Οι επιχειρήσεις συχνά αντιμετωπίζουν τη μετεγκατάσταση στο cloud, τον εκσυγχρονισμό των δεδομένων και την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης ως ξεχωριστά προγράμματα. Στην πράξη, όμως, αυτά είναι στενά συνδεδεμένα. Η μεταφορά φόρτων εργασίας στο cloud μπορεί να βελτιώσει την ελαστικότητα και τη λειτουργική αποδοτικότητα, αλλά αυτό από μόνο του δεν καθιστά μια εφαρμογή ευκολότερη στην εξέλιξή της. Τα δεδομένα ενδέχεται να παραμένουν εγκλωβισμένα πίσω από ευπαθείς διεπαφές, η επιχειρηματική λογική μπορεί να εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα σε ένα μονολιθικό σύστημα, και οι ομάδες μπορεί να εξακολουθούν να φοβούνται να αλλάξουν ένα σύστημα παραγωγής που ενέχει κίνδυνο για τα έσοδα ή κανονιστικούς κινδύνους.

Η τεχνητή νοημοσύνη ανεβάζει ακόμη περισσότερο τον πήχη. Τα μοντέλα και οι πράκτορες είναι χρήσιμοι μόνο όταν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε ακριβείς, ελεγχόμενες και έγκαιρες πληροφορίες μέσω αξιόπιστων διεπαφών. Εάν το επίπεδο της εφαρμογής είναι δύσκολο να αλλάξει και το επίπεδο των δεδομένων είναι κατακερματισμένο, μια πρωτοβουλία τεχνητής νοημοσύνης συνήθως μετατρέπεται σε ένα επιφανειακό πείραμα που βασίζεται στους ίδιους παλιούς περιορισμούς. Το πρόβλημα του εκσυγχρονισμού πρέπει επομένως να εξεταστεί ως ένα σύστημα: η αρχιτεκτονική, η υποδομή, οι ροές δεδομένων, οι διεπαφές, οι πρακτικές παράδοσης και η επιχειρησιακή ανθεκτικότητα επηρεάζουν όλα το κατά πόσο ο οργανισμός είναι πραγματικά έτοιμος για το επόμενο κύμα αυτοματοποίησης.

Γιατί η πλήρης αναδιαμόρφωση αποτελεί συνήθως λάθος σημείο εκκίνησης

Μια πλήρης αναδιαμόρφωση από το μηδέν ακούγεται ελκυστική, καθώς υπόσχεται μια νέα αρχιτεκτονική χωρίς συμβιβασμούς λόγω παλαιών συστημάτων. Για μια μικρή εφαρμογή, αυτό μπορεί να είναι λογικό. Για μια επιχειρηματική πλατφόρμα κρίσιμης σημασίας, ωστόσο, το πραγματικό σύστημα είναι συνήθως μεγαλύτερο από τη βάση κώδικα. Περιλαμβάνει χρόνια επιχειρηματικών κανόνων, εξαιρέσεων, ενοποιήσεων, λειτουργικών συνηθειών, ελέγχων ασφάλειας, εξαρτήσεων αναφορών και σχέσεων δεδομένων που είναι δύσκολο να αναπαραχθούν όλα με μία.

Ο κίνδυνος δεν είναι απλώς ότι το νέο σύστημα θα χρειαστεί πολύ χρόνο. Μια αναδιαμόρφωση μπορεί να αναγκάσει την επιχείρηση να μετακινήσει πάρα πολλές μεταβλητές ταυτόχρονα: λογική εφαρμογής, δεδομένα, ενσωματώσεις, υποδομή, διαδικασίες ανάπτυξης και συμπεριφορά χρηστών. Όσο περισσότερο διαρκεί το πρόγραμμα αντικατάστασης, τόσο περισσότερο η παλιά πλατφόρμα συνεχίζει να αλλάζει, καθιστώντας την ισοτιμία λειτουργιών έναν κινούμενο στόχο. Η μετάβαση γίνεται τότε ένα γεγονός υψηλής πίεσης αντί για ένα συνηθισμένο τεχνικό βήμα.

Ένα σταδιακό πρόγραμμα αλλάζει το προφίλ κινδύνου. Οι ομάδες μπορούν να διατηρήσουν την υπάρχουσα πλατφόρμα σε λειτουργία, να εκσυγχρονίσουν πρώτα τα τμήματα με την υψηλότερη επιχειρηματική αξία, να επικυρώσουν τη νέα αρχιτεκτονική σε πραγματικές συνθήκες κυκλοφορίας και να δημιουργήσουν σημεία επαναφοράς πριν από το επόμενο στάδιο. Αυτό δεν εξαλείφει την πολυπλοκότητα, αλλά μετατρέπει ένα μη αναστρέψιμο στοίχημα σε μια ακολουθία αποφάσεων που μπορούν να δοκιμαστούν.

Πώς μοιάζει ο σταδιακός εκσυγχρονισμός μιας επιχείρησης

Τα πιο αποτελεσματικά προγράμματα εκσυγχρονισμού ξεκινούν με στοιχεία και όχι με μια προκαθορισμένη αρχιτεκτονική-στόχο. Πριν διαχωρίσει ένα μονολιθικό σύστημα σε υπηρεσίες ή μεταφέρει φόρτους εργασίας στο cloud, η ομάδα χρειάζεται έναν χάρτη του τρέχοντος συστήματος: ποια στοιχεία είναι κρίσιμα για την επιχείρηση, ποιες εξαρτήσεις είναι ευάλωτες, ποιες ενσωματώσεις πρέπει να παραμείνουν σε λειτουργία και ποια τμήματα της πλατφόρμας προκαλούν πραγματικά προβλήματα κόστους, απόδοσης ή παράδοσης.

Από εκεί, το πρόγραμμα μπορεί να οργανωθεί σε σειρά με βάση διαχειρίσιμες αλλαγές. Τα συνήθη πρότυπα περιλαμβάνουν:

· Χαρτογράφηση εξαρτήσεων και αξιολόγηση εκσυγχρονισμού για τον εντοπισμό των στοιχείων που δημιουργούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο σε επίπεδο λειτουργίας ή παράδοσης.

· Εκσυγχρονισμός με το πρότυπο «Strangler», όπου εισάγονται νέα στοιχεία γύρω από το παλιό σύστημα και η κίνηση μετατοπίζεται σταδιακά προς αυτά.

· Παράλληλη λειτουργία, όπου οι παλαιές και οι νέες υλοποιήσεις λειτουργούν παράλληλα έως ότου επαληθευτούν η συμπεριφορά, η απόδοση και η συνοχή των δεδομένων.

· Ενεργοποίηση API και συμβάντων για την έκθεση λειτουργικότητας και δεδομένων χωρίς να αναγκάζεται κάθε χρήστης να κατανοήσει τις εσωτερικές λειτουργίες του παλαιού συστήματος.

· Μια ξεχωριστή ροή εργασιών μετεγκατάστασης δεδομένων για τη συμφωνία, την επικύρωση και τη μετακίνηση ιστορικών δεδομένων, αντί να αντιμετωπίζονται τα δεδομένα ως τελική εργασία μετάβασης.

· Σταδιακή μετάβαση με ρητές συνθήκες επαναφοράς, δυνατότητα παρακολούθησης και επικύρωση στην παραγωγή σε κάθε βήμα.

Αυτή η αλληλουχία έχει σημασία, διότι δεν αξίζει να ξαναγραφτεί κάθε μέρος ενός παλαιού συστήματος. Ορισμένα στοιχεία ενδέχεται να παραμείνουν σταθερά για χρόνια, μόλις αφαιρεθούν οι πιο προβληματικές εξαρτήσεις. Ο σωστός εκσυγχρονισμός είναι επιλεκτικός: αλλάζει ό,τι εμποδίζει την επιχείρηση και διατηρεί ό,τι εξακολουθεί να λειτουργεί.

Εκσυγχρονισμός του επιπέδου εφαρμογών για ετοιμότητα για το cloud

Η ετοιμότητα για το cloud περιγράφεται συχνά ως ζήτημα υποδομής, αλλά η αρχιτεκτονική της εφαρμογής καθορίζει συνήθως αν το cloud δημιουργεί πραγματική αξία. Η απλή μετεγκατάσταση ενός στενά συνδεδεμένου μονολιθικού συστήματος μπορεί να αφήσει τον οργανισμό με τα ίδια σημεία συμφόρησης στις εκδόσεις και τους ίδιους τομείς αστοχίας σε ένα διαφορετικό κέντρο δεδομένων.

Ένας πιο χρήσιμος στόχος είναι η δημιουργία ορίων που επιτρέπουν στις ομάδες να αναπτύσσουν, να κλιμακώνουν και να αποκαθιστούν τμήματα του συστήματος ανεξάρτητα. Ανάλογα με την εφαρμογή, αυτό μπορεί να σημαίνει τη διαμόρφωση του μονολιθικού συστήματος σε ενότητες, την εξαγωγή περιορισμένου αριθμού υπηρεσιών, τη μεταφορά φορτίων εργασίας σε κοντέινερ, τη μετακίνηση κατάλληλων στοιχείων σε διαχειριζόμενες υπηρεσίες cloud και τη βελτίωση της διαδικασίας παράδοσης γύρω από το σύστημα. Η συνεχής ενσωμάτωση και παράδοση (CI/CD), οι αυτοματοποιημένες δοκιμές, η παρατηρησιμότητα και οι επαναλαμβανόμενες αλλαγές στην υποδομή είναι εξίσου σημαντικές με το ίδιο το μοντέλο φιλοξενίας.

Ο στόχος δεν πρέπει να είναι οι μικρουπηρεσίες για τις μικρουπηρεσίες. Ο στόχος είναι μια πλατφόρμα που είναι ευκολότερη στην αλλαγή, ευκολότερη στη λειτουργία και ασφαλέστερη στην εξέλιξη, ενώ η επιχείρηση συνεχίζει να λειτουργεί.

Εκσυγχρονισμός των δεδομένων πριν από την προσθήκη τεχνητής νοημοσύνης

Τα εταιρικά προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης συχνά αποκαλύπτουν προβλήματα δεδομένων που προηγουμένως γίνονταν ανεκτά. Μια εφαρμογή μπορεί να διαθέτει επαρκείς πληροφορίες για την υποστήριξη των σημερινών ροών εργασίας, ενώ παράλληλα να αποτελεί ανεπαρκή πηγή για αναλυτικά στοιχεία, αυτοματοποίηση ή μηχανική μάθηση. Τα δεδομένα ενδέχεται να υπάρχουν διπλά σε διάφορες βάσεις δεδομένων, να κρύβονται πίσω από εσωτερικά API, να ενημερώνονται με ασυνεπή χρονοδιάγραμμα ή να παρουσιάζονται διαφορετικά από διάφορα συστήματα.

Ο εκσυγχρονισμός πρέπει επομένως να αντιμετωπίζει την πρόσβαση στα δεδομένα και την ποιότητά τους ως ζητήματα αρχιτεκτονικής πρώτης προτεραιότητας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αποκάλυψη επιχειρηματικών γεγονότων, τον καθορισμό αξιόπιστων API, τον διαχωρισμό των λειτουργικών δεδομένων από τα αναλυτικά φορτία εργασίας, τη συμφωνία ιστορικών εγγραφών και τη δημιουργία ελεγχόμενων ροών δεδομένων που διατηρούν την προέλευση και την επικύρωση. Η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να διαφέρει, αλλά ο στόχος παραμένει σταθερός: να καταστούν τα σημαντικά εταιρικά δεδομένα προσβάσιμα, αξιόπιστα και χρησιμοποιήσιμα πέρα από την εφαρμογή που τα δημιούργησε αρχικά.

Μόλις δημιουργηθεί αυτή η βάση, η τεχνητή νοημοσύνη (AI) γίνεται πολύ πιο πρακτική. Τα μοντέλα μπορούν να συνδεθούν με ένα σταθερό επίπεδο πληροφοριών αντί να αντλούν δεδομένα από ευπαθείς οθόνες ή να εξαρτώνται από εφάπαξ εξαγωγές. Οι ομάδες μπορούν να προσθέτουν σταδιακά ροές εργασίας ανάκτησης, αυτοματοποίησης, πρόβλεψης ή ενεργών ενεργειών, επειδή η υποκείμενη αρχιτεκτονική εφαρμογών και δεδομένων μπορεί να τις υποστηρίξει.

Τι να αναζητήσετε σε έναν συνεργάτη εκσυγχρονισμού εφαρμογών

Η διαφορά μεταξύ ενός προμηθευτή εκσυγχρονισμού και ενός συνεργάτη εκσυγχρονισμού γίνεται εμφανής από τις ερωτήσεις που θέτουν πριν προτείνουν μια τεχνολογία. Ένας σοβαρός συνεργάτης θα πρέπει να είναι σε θέση να εξηγήσει τι μπορεί να παραμείνει αμετάβλητο, τι πρέπει να μετακινηθεί πρώτα, πώς θα συνεχίσει να λειτουργεί η επιχείρηση κατά τη διάρκεια της μετάβασης και πώς θα επικυρωθεί κάθε στάδιο στην παραγωγή.

Χρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης περιλαμβάνουν την εμπειρία με συστήματα κρίσιμης σημασίας, τη σταδιακή παράδοση, την αρχιτεκτονική cloud, τη μετεγκατάσταση δεδομένων, τα περιβάλλοντα με έντονη ενσωμάτωση, τον σχεδιασμό επαναφοράς και τη μακροπρόθεσμη λειτουργική ευθύνη. Η ομάδα πρέπει να αισθάνεται άνετα να εργάζεται μέσα σε ένα υπάρχον, ατελές σύστημα, αντί να επιμένει ότι η πρόοδος είναι δυνατή μόνο μετά από πλήρη ανακατασκευή.

Για παράδειγμα, η Zoolatech προσεγγίζει τις υπηρεσίες εκσυγχρονισμού παλαιών συστημάτων ως ένα πρόβλημα σταδιακού μετασχηματισμού και όχι ως μια εφάπαξ αναδιαμόρφωση. Η σχετική ικανότητα δεν συνίσταται απλώς στη μεταφορά φόρτων εργασίας σε ένα νέο περιβάλλον· συνίσταται στον συνδυασμό του εκσυγχρονισμού της αρχιτεκτονικής, της μηχανικής του cloud, της μετεγκατάστασης δεδομένων και της ελεγχόμενης μετάβασης στην παραγωγή, διατηρώντας παράλληλα σε λειτουργία τα τμήματα της επιχείρησης που δεν μπορούν να διακοπούν.

Παράδειγμα επιχείρησης: Μεταφορά ενός παλαιού συστήματος MES προς μικρουπηρεσίες εγγενείς στο cloud

Ένα χρήσιμο παράδειγμα είναι ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού για ένα εταιρικό σύστημα εκτέλεσης παραγωγής (MES) σε ένα ρυθμιζόμενο περιβάλλον. Το σημείο εκκίνησης ήταν μια μονολιθική πλατφόρμα ηλικίας μιας δεκαετίας. Η αντικατάσταση ολόκληρου του συστήματος με μία κίνηση θα συγκέντρωνε υπερβολικό τεχνικό και λειτουργικό κίνδυνο σε ένα μόνο πρόγραμμα, οπότε η εργασία επικεντρώθηκε στη μετάβαση προς μια αρχιτεκτονική μικρουπηρεσιών εγγενών στο cloud, διατηρώντας παράλληλα τις πραγματικές συνθήκες ενός υπάρχοντος εταιρικού προϊόντος.

Ο μετασχηματισμός περιελάμβανε σύγχρονες υπηρεσίες εφαρμογών κατασκευασμένες με Java και Spring Boot, ανάπτυξη στο AWS, υποδομή cloud βασισμένη στο Kubernetes και μετεγκατάσταση δεδομένων ως μέρος της ευρύτερης αλλαγής αρχιτεκτονικής. Η σημασία του παραδείγματος δεν έγκειται στο συγκεκριμένο stack. Είναι η αλληλουχία: η αρχιτεκτονική εφαρμογών, η υποδομή cloud και η μετακίνηση δεδομένων αντιμετωπίστηκαν ως συνδεδεμένες ροές εργασίας και όχι ως μεμονωμένες μετακινήσεις.

Ο δημόσιος μετασχηματισμός του MasterControl MES απεικονίζει το είδος του εκσυγχρονισμού των επιχειρήσεων που έχει σημασία για το cloud, τα δεδομένα και τη μελλοντική ετοιμότητα για την τεχνητή νοημοσύνη: μια πραγματική πλατφόρμα παραγωγής εξελίσσεται μέσω της αλλαγής αρχιτεκτονικής και της μετεγκατάστασης δεδομένων, χωρίς να περιορίζεται το πρόβλημα σε μια απλή μετακίνηση υποδομής.

Μια καλύτερη ερώτηση από το «Πρέπει να το ξαναγράψουμε;»

Οι ηγέτες των επιχειρήσεων σπάνια χρειάζονται μια δυαδική επιλογή μεταξύ του «να διατηρήσουμε το παλαιό σύστημα για πάντα» και του «να αντικαταστήσουμε τα πάντα τώρα». Μια πιο παραγωγική ερώτηση είναι: ποιοι περιορισμοί εμποδίζουν την εφαρμογή να γίνει ευκολότερη στη λειτουργία, ευκολότερη στην ενσωμάτωση και ευκολότερη στη χρήση ως πηγή αξιόπιστων δεδομένων;

Αυτή η ερώτηση οδηγεί σε έναν οδικό χάρτη εκσυγχρονισμού που μπορεί να μετρηθεί με επιχειρηματικούς όρους. Μια εύθραυστη ενσωμάτωση μπορεί να απομονωθεί. Μια υπηρεσία υψηλού κόστους μπορεί να επανασχεδιαστεί. Ένα σημείο συμφόρησης δεδομένων μπορεί να διαχωριστεί από την εφαρμογή. Μια διαδικασία κυκλοφορίας μπορεί να αυτοματοποιηθεί. Ένα μονολιθικό σύστημα μπορεί να μειωθεί σταδιακά αντί να αντιμετωπίζεται ως ένα ενιαίο έργο κατεδάφισης.

Η ετοιμότητα για το cloud, τα δεδομένα και την τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι προορισμοί που επιτυγχάνονται με την αλλαγή μιας μόνο τεχνολογίας. Είναι αποτελέσματα μιας αρχιτεκτονικής που μπορεί να εξελιχθεί με ασφάλεια. Ο καλύτερος συνεργάτης εκσυγχρονισμού δεν είναι, επομένως, η εταιρεία που υπόσχεται την ταχύτερη αναδιαμόρφωση. Είναι εκείνη που μπορεί να προσδιορίσει τη μικρότερη ακολουθία αλλαγών που μειώνει τον κίνδυνο, διατηρεί σε λειτουργία τις κρίσιμες διαδικασίες και δημιουργεί χώρο για την επόμενη γενιά επιχειρηματικών δυνατοτήτων.