Voice-over versus achtergrondmuziek: wat gaat er mis?

Inleiding

Donderdagmiddag, om vijf uur moet er een productclip van tweeënveertig seconden klaar zijn, en de montage is af, behalve dat het klinkt als een ruzie. Onze voice-over legt een prijswijziging uit. De track eronder – waar het hele team het over eens was dat die perfect was, en waar we twee dagen over hebben gediscussieerd om het eens te worden – bevat een zangeres, en zij legt iets heel anders uit.

Twee stemmen, één set luidsprekers, die allebei om dezelfde aandacht vragen. Niemand hoort een van beide. Een vocal remover stond een jaar geleden nog niet op onze lijst met productietools; nu is het het tweede waar we naar grijpen. Vroeger losten we dit op door de muziek te dempen totdat deze onhoorbaar was, wat een manier is om toe te geven dat de muziek nooit iets bijdroeg. Nu is het eerste wat we proberen een vocal remover, want het probleem was nooit het nummer. Het waren de woorden erin.

Hier volgt hoe die donderdag nu eigenlijk verloopt, en wat er op elk punt misgaat waar het vroeger misging.

Wat er misgaat als twee stemmen één track delen

De mislukking is niet esthetisch; ze is neurologisch, en ze vindt plaats voordat iemand er tactvol op kan reageren. Gezongen woorden in een taal die je spreekt, worden verwerkt als taal, en je hebt daar geen zeggenschap over. Je kijker kiest niet voor de songtekst in plaats van jouw voice-over. Hij of zij is simpelweg niet in staat om het niet te horen.

Dus de clip scoort slecht en niemand kan zeggen waarom, en geen enkele hermontage helpt, omdat de montage nooit het probleem was. De feedback luidt dan: “de energie klopt niet” of “het is een beetje te veel”, wat mensen zeggen wanneer twee dingen met elkaar concurreren en ze niet kunnen aangeven welke ze moeten schrappen.

De vaste regel in ons team: wanneer een track een leadzang bevat en de clip een voice-over, wordt die zanger weggehaald voordat iemand ook maar iets beoordeelt. Daar valt niet over te discussiëren, en het bespaart elke keer een beoordelingsronde.

Wat er misgaat als je het met de volumeregelaar probeert op te lossen

Ducking is de reflex, en die faalt op een specifieke manier die de moeite waard is om te weten.

Zet de muziek ver genoeg zachter zodat de tekst niet meer concurreert, en je hebt hem onder het punt getrokken waarop hij nog iets bijdraagt. De bas is weg. De drums zijn nog maar een vage suggestie. Wat overblijft is een vage vlek die de clip iets goedkoper doet aanvoelen dan stilte zou hebben gedaan. Je hebt de prijs betaald voor het hebben van muziek zonder het voordeel ervan te krijgen.

Een vocal remover omzeilt die afweging volledig. Het arrangement blijft op vol volume — hetzelfde tempo, dezelfde opbouw, dezelfde speelduur — en alleen de zanger is verdwenen. De clip behoudt de energie van het nummer en geen van de ruis.

Wat er misgaat als niemand afspeelt wat de vocal remover heeft opgeleverd

Dit is het punt dat ons daadwerkelijk een herupload heeft gekost, dus ik zal specifiek zijn.

Een vocal remover levert twee bestanden op in plaats van één: de instrumentale versie, plus de geïsoleerde zanger die eruit is gehaald. De meeste mensen downloaden de instrumentale versie en laten het daarbij. Speel ze allebei af, want ze zijn dezelfde keuze, gezien vanuit twee kanten — wat in het ene terechtkwam, is uit het andere gehaald. Als het zangbestand naast de zanger ook cimbalen meesleept, is dat precies de reden waarom je instrumentale versie dun klinkt, en weet je dat nu al voordat de klant het doorheeft.

Onze lijst met fouten, in de volgorde waarin we ze tegenkwamen:

• De refreinen klinken vaag. De coupletten waren zuiver, dus niemand heeft verder gecontroleerd. In dichte passages moet een vocal remover het hardst werken, dus luister naar de drukste twintig seconden, nooit naar de intro.
• Het nummer klonk hol. Veel nagalm bij de originele zanger trekt de hoge tonen mee naar beneden. Opgelost door een ander nummer te kiezen, niet door hetzelfde nummer opnieuw te verwerken.
• Het klonk goed via de luidsprekers van de laptop. Artefacten zitten in de stille hoge frequenties. Controleer het apparaat waarop de clip daadwerkelijk zal worden bekeken.
• De bron was een gecomprimeerd bestand dat iemand ergens had gevonden. Geef een vocal remover waar mogelijk een ongecomprimeerd WAV-bestand. Wat er ook door de compressie is weggevallen, komt niet meer terug, wat je er daarna ook op loslaat.

Vier punten, dertig seconden controleren, en het heeft elk probleem opgespoord dat we hebben gehad sinds we het hebben opgeschreven.

Wat er misgaat als het nummer nooit van jou was

De lastige. Het is helemaal geen audioprobleem.

Het verwijderen van een stem uit een opname verandert niets aan wie de eigenaar van de opname is. Een campagnevideo is commercieel gebruik, en voor commercieel gebruik is toestemming nodig, ongeacht wat je vooraf met het bestand hebt gedaan. Scheiding is een productiestap, geen toestemmingsstap, en door het als toestemming te behandelen, wordt een clip twee weken nadat hij goed presteerde, teruggetrokken.

We houden het gesprek over licenties bewust volledig gescheiden van dat over de montage, want zodra ze in dezelfde vergadering plaatsvinden, begint iemand achteruit te redeneren vanaf de deadline.

Wanneer het antwoord een heel ander nummer is

Soms kan het nummer helemaal niet worden gebruikt — de licentie is niet beschikbaar, het budget reikt niet zo ver, of het nummer is zo herkenbaar dat het zijn eigen associaties meesleept in een clip over facturatiesoftware.

Dat is het moment waarop we stoppen met proberen een bestaande opname te redden en in plaats daarvan beschrijven wat we willen. Het schrijven van een korte briefing – genre, sfeer, instrumenten, hoe het grofweg zou moeten verlopen – en het terugkrijgen van twee originele tracks op basis van één beschrijving blijkt sneller te zijn dan een e-mailwisseling over licenties, en het resultaat is van jou om te gebruiken. Twee variaties per verzoek maken dit praktisch: de ene heeft meestal de betere opening en de andere het betere midden, zodat de keuze concreet wordt in plaats van theoretisch. Er is een instelling met alleen instrumentale muziek, wat voor onze doeleinden de enige instelling is.

Geen van beide benaderingen is beter. Ze beantwoorden verschillende vragen. Hebben we een track die we mogen gebruiken, en zit er een zanger in de weg? Gebruik dan een vocal remover. Hebben we helemaal geen track? Beschrijf er dan een.

De lijst die we doorlopen voordat er iets wordt uitgebracht

Kleine overwinningen, in de volgorde waarin we ze verzamelen:

• Voice-over en leadzang delen nooit dezelfde tijdlijn. Eenmaal besloten, nooit meer ter discussie gesteld.
• Beide outputbestanden worden afgespeeld, niet alleen de instrumentale versie.
• Het luidste gedeelte is de test, niet de intro.
• De licentiekwestie wordt schriftelijk beantwoord door degene die het budget beheert, voordat de montage definitief wordt vastgelegd.
• Als het nummer op meer dan één van deze manieren een probleem vormt, stellen we een briefing op en maken we iets nieuws in plaats van te onderhandelen over het bestand.

Dat is allemaal niet slim. Het is gewoon het verschil tussen om vijf uur iets uitbrengen en om vijf uur uitleggen waarom we dat niet doen.