Pomiar zużycia i ustalanie cen: inżynieria a finanse

Wprowadzenie

Ceny oparte na wykorzystaniu oraz ceny hybrydowe rzadko są statyczne. Gdy logika ustalania cen jest na stałe zakodowana, każda zmiana poziomu taryfowego lub limitu kredytowego zamienia się w zgłoszenie techniczne. Jest to czasochłonne dla działu finansowego i frustrujące dla programistów. Kto więc powinien być odpowiedzialny za pomiar wykorzystania i oparte na nim ustalanie cen? Spróbujmy to wyjaśnić.

Dlaczego zmiany cen są obecnie tak częste

Ceny nie są już decyzją, którą ustala się raz i zapomina. Raport „SaaS & AI Pricing Report” przygotowany przez firmę konsultingową hy i OMR Reviews, powołujący się na dane Growth Unhinged, wskazuje, że trzy na cztery amerykańskie firmy produkujące oprogramowanie zmieniły swoje ceny w ciągu ostatniego roku. To spora dynamika.

Zmieniają się również modele cenowe. W badaniu przeprowadzonym przez firmę hy wśród 180 firm produkujących oprogramowanie 37% już stosuje modele oparte na wykorzystaniu, a 59% łączy więcej niż jeden wskaźnik cenowy, na przykład rozliczenie na użytkownika wraz z wolumenem API. Dodawanie kredytów, przeprowadzanie eksperymentów, dostosowywanie pakietów – zmiany stają się normą, a nie wyjątkiem.

Jak logika ustalania cen trafia w ręce inżynierów

Zazwyczaj dzieje się to przypadkowo. Na początku programista na stałe zakoduje wskaźnik: zlicza wywołania API, stosuje stawkę, wysyła sumę na fakturę. To działa, więc nikt tego nie kwestionuje.

Potem ceny ewoluują. Nowy poziom taryfowy, bezpłatny limit lub inna stawka za przekroczenie limitu oznacza, że ktoś zgłasza problem, czeka na miejsce w sprincie i ma nadzieję, że wydanie nie zakłóci fakturowania. Czas realizacji się wydłuża, a każde wydanie wiąże się z pewnym ryzykiem. Dział finansowy w końcu czeka w kolejce, nad którą nie ma kontroli.

Modele hybrydowe pogarszają tę sytuację. Im więcej składników ma cena, tym więcej miejsc w kodzie może kryć zmiana.

Koszt ustalania cen przez inżynierów

Koszty są realne, nawet bez arkusza kalkulacyjnego, który by je potwierdzał.

• Powolne wdrażanie: Pomysł dotyczący cen może czekać tygodniami w kolejce za pracami nad produktem.
• Błędy: Logika ukryta w kodzie jest trudna do odczytania dla działu finansowego, więc błędy często pojawiają się na fakturach.
• Luki w widzeniu działu finansowego: Jeśli dział finansowy nie widzi, w jaki sposób obliczono daną kwotę, rozstrzyganie sporów trwa dłużej.
• Koszt alternatywny: Inżynierowie zajmują się utrzymaniem kodu rozliczeniowego zamiast tworzeniem produktu.

Oto moje zdanie: jeśli zmiana ceny wymaga wdrożenia kodu, ustalanie cen przebiega zgodnie z harmonogramem wydawania nowych wersji, a nie tempem rynku

Za co powinien odpowiadać dział finansowy, a za co dział inżynierii

Odpowiedzialność nie polega na wyborze „albo-albo”. Należy ją podzielić według rodzaju decyzji.

Dział inżynierii odpowiada za instrumentację zdarzeń, potoki danych oraz dokładność danych dotyczących użytkowania u źródła.

Dział finansowy i dział produktu odpowiadają za definicje wskaźników, poziomy cenowe, pakiety usług i kredyty.

Oto prosty test. Jeśli zmiana dotyczy tego, co jest rejestrowane, należy do działu inżynierii. Jeśli dotyczy tego, jak zarejestrowane dane o wykorzystaniu przekładają się na pieniądze, należy do działu finansowego i produktowego. Na przykład decyzja, że plan obejmuje 1 500 wywołań API zamiast 1 000, jest decyzją cenową. Upewnienie się, że każde wywołanie jest rejestrowane dokładnie raz, jest zadaniem inżynierii.

Zarządzanie zmianami cenowymi

Przekazanie kontroli bez zabezpieczeń prowadzi do chaosu. Oto ogólne najlepsze praktyki, niezwiązane z żadnym konkretnym narzędziem:

• Zatwierdzenia: Przed wprowadzeniem zmiany w życie wymagaj imiennego zatwierdzenia ze strony działu finansowego i zespołu produktowego.
• Testowanie: Przed wdrożeniem należy sprawdzić wpływ zmiany na rzeczywiste dane użytkowania.
• Wersjonowanie: Należy prowadzić wersjonowanie każdej konfiguracji cenowej, aby umożliwić porównywanie wersji lub przywrócenie poprzedniej wersji.
• Daty wejścia w życie: Należy określić, kiedy zmiana zaczyna obowiązywać oraz w jaki sposób traktowane jest zużycie zarejestrowane w trakcie cyklu rozliczeniowego.
• Ścieżka audytu: Należy rejestrować, kto, co i kiedy zmienił.

Potraktuj to jak przegląd kodu w kontekście cen. Nikt nie wdraża kodu bez dodatkowej pary oczu, a ceny zasługują na taką samą dbałość.

Warunki wstępne ustalania cen pod kierownictwem działu finansowego

Dział finansowy nie może przejąć kontroli nad tym, czemu nie może ufać. Najważniejsze są trzy podstawy.

Czyste dane dotyczące użytkowania. Zduplikowane lub brakujące zdarzenia podważają każdą cenę, którą na nich ustalasz.

Uzgodnione definicje wskaźników. Jeśli dział produktu definiuje „aktywnego użytkownika” w jeden sposób, a dział finansowy w inny, to faktury rozstrzygną ten spór za was – i to nie w miły sposób.

Wiarygodne źródła. Dane o użytkowaniu zazwyczaj znajdują się w hurtowni danych, za interfejsem API lub w plikach. Wybierz jeden system rejestrujący dla każdego wskaźnika i trzymaj się go.

Pytania, które należy zadać przed przeniesieniem odpowiedzialności za ustalanie cen

Zbierz dyrektora finansowego, kierownika ds. produktu i kierownika ds. inżynierii w jednym pomieszczeniu i omówcie następujące kwestie:

1. Jakie zmiany cenowe wprowadziliśmy w zeszłym roku i ile czasu zajęło wdrożenie każdej z nich?
2. Czy każdy wskaźnik podlegający rozliczeniu ma jedną uzgodnioną definicję?
3. Czy dział finansowy może prześledzić, w jaki sposób dane dotyczące zużycia stały się pozycją na fakturze?
4. Kto zatwierdza zmianę i w jaki sposób ją testujemy przed wdrożeniem?
5. Gdzie przechowywane są dane dotyczące wykorzystania i kto odpowiada za ich dokładność?

Jeśli nie potrafisz odpowiedzieć na dwa lub trzy z tych pytań, to jest to twój punkt wyjścia.

Zmiana cen bez przebudowywania systemu pomiaru

W tym miejscu pomocne mogą być odpowiednie narzędzia. Zgodnie z informacjami zawartymi na stronie Zenskar poświęconej pomiarowi zużycia zespoły mogą zdefiniować wskaźniki podlegające rozliczeniu prostym językiem, a następnie pozwolić sztucznej inteligencji na napisanie logiki agregacji lub samodzielnie napisać niestandardowy kod SQL dla złożonej logiki. Dane o zużyciu można pobierać ze źródeł takich jak Postgres, Athena i MySQL, przesyłać za pośrednictwem interfejsu API lub wgrać w formacie CSV. Ten sam wskaźnik można ponownie wykorzystać w różnych produktach, umowach i pozycjach rozliczeniowych.

Z punktu widzenia odpowiedzialności za proces istotne jest to, że oprogramowanie do rozliczania opartego na zużyciu powinno umożliwiać zmianę poziomów taryfowych, limitów przekroczeń oraz częstotliwości rozliczeń niezależnie od rzeczywistego zużycia. Logikę rozliczeniową można również modyfikować w trakcie cyklu rozliczeniowego bez zakłócania przepływu danych. Pojedynczy wskaźnik może obsługiwać różne modele cenowe w ramach różnych umów, zapewniając stabilność pomiaru zużycia przy jednoczesnej ewolucji cen.

Wniosek

Najzdrowszy model to model oparty na współpracy. Dział inżynierii dba o dokładność i płynność przepływu danych dotyczących wykorzystania. Dział finansowy i dział produktu odpowiadają za wartość tych danych w ramach jasnych zasad zarządzania. Jaka zmiana cenowa czeka obecnie w kolejce zadań Twojego działu inżynierii?

Najważniejsze wnioski:

• Sztywno zakodowane ceny sprawiają, że każda zmiana poziomu taryfowego lub kredytu staje się zgłoszeniem technicznym.
• Podziel odpowiedzialność według rodzaju decyzji: dział techniczny odpowiada za gromadzenie danych dotyczących wykorzystania i ich dokładność, natomiast dział finansowy i dział produktu odpowiadają za definicje wskaźników, poziomy cenowe, pakiety i kredyty.
• Najpierw wprowadź zabezpieczenia: procesy zatwierdzania, testowanie, wersjonowanie, daty wejścia w życie oraz ścieżkę audytu.
• Ceny ustalane przez dział finansowy wymagają przejrzystych danych dotyczących użytkowania, uzgodnionych definicji wskaźników oraz jednego systemu ewidencyjnego dla każdego wskaźnika.
• Skorzystaj z pięciu pytań przed przekazaniem, aby znaleźć punkt wyjścia.
• Wybierz narzędzia, które pozwalają na zmianę cen bez konieczności przebudowywania systemu pomiarowego.